sexylips

ไม่ได้อัพบล๊อกมาหนึ่งเดือนกับอีกหนึ่งวัน

 

ช่วงที่หายหัวไปแทบไม่ได้คุมอาหารเลย 

 

น้ำหนักตั้งต้น 73.5  กิโลกรัม

น้ำหนักตอนนี้ 66.5 กิโลกรัม

น้ำหนักเป้าหมายในตอนนี้ 60 กิโลกรัม

 

จบรับน้องที่คณะไปนานแล้ว

ตอนนี้ก็กำลังคร่ำเคร่งเรื่องเรียนและการสอบที่กำลังจะมาถึง

 

กินขนมเวลาอ่านหนังสือตอนกลางคืน

กินข้าวไม่เป็นเวลา 

 

ไม่ได้ไปว่ายน้ำด้วย

 

ไม่สงสัยเลยว่าทำไมน้ำหนักไม่ลด

 

หลังสอบครั้งนี้คงต้องกลับมามุ่งมั่นอีกทีแล้วล่ะ

 

ต้องทำได้สิน่า 

-

 

ช่วงนี้สถานการณ์บ้านเมืองดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่

เมื่อไหร่คนไทยจะหยุดทะเลาะกันเองเสียทีนะ

 

สุดท้ายแล้วประชาชนก็เป็นเหยื่อของการปลุกปั่นเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองอีกตามเคย

 

-

 

ฝนตกกลางคืนมาหลายวันแล้ว

พลอยทำให้อากาศในห้องนอนฉันชื้นๆตามไปด้วย

 

ฉันเองที่เป็นหวัดเรื้อรัง  ทั้งๆที่อาการดีขึ้นแล้ว

พอมาเจออากาศแบบนี้เลยยิ่งแย่ใหญ่

 

อยากให้ถึงหน้าหนาวเร็วๆจัง 

 

 

น้ำหนักตั้งต้น 73.5

น้ำหนักตอนนี้ 68

น้ำหนักเป้าหมายในตอนนี้ 60  

 

ลดลงมาอีกสองกิโลจากเอนทรี่ที่แล้ว  ใช้เวลาราวๆแปดวัน

 

แอบหวังว่าภายในสิ้นเดือนนี้ฉันจะเหลือ 64  

น่าจะทำได้นะ

 

ทุกวันนี้มีเรื่องให้กลุ้มใจอยู่พอควรทั้งเรื่องงานแล้วก็เรื่องกิจกรรมที่คณะ

ผลที่ตามมาก็คือกินข้าวไม่ลงน้ำหนักลดโดยที่ไม่ต้องพยายามมาก

 

แต่อย่างไรก็ดีฉันยังอยากออกกำลังกายอยู่นะ

ช่วงนี้เฝดหนักหน่อยเลยอาศัยหมกตัวอยู่ในบ้านมากกว่า 

แย่ชะมัด

 

ฉันไม่ได้บอกเรื่องลดน้ำหนักนี้ให้เพื่อนรู้

แล้วตอนนี้ก็ท่าทางจะยังไม่รู้กันเสียด้วยเลยแอบคิดว่าเพราะน้ำหนักตั้งต้นของฉันมันเยอะล่ะมั้ง 

ลดไปนิดหน่อยเลยไม่ค่อยเห็น

 

แต่ก็ดีแล้วล่ะ  เพราะฉันไม่ชอบเวลามีใครมามองว่าฉันกำลังพยายามทำอะไรอยู่

ไม่ได้กลัวว่ามันจะไม่สำเร็จหรอก  แต่มันอึดอัด

 

ตอนนี้ทีหลายมหาลัยมีการรับน้อง

คณะฉันก็มีการรับน้อง

แล้วฉันก็เบื่อมันเหลือเกินด้วยล่ะ

 

ฉันเองตอนอยู่ปีหนึ่งเรียกได้ว่าเข้าร่วมทุกกิจกรรมไม่ขาด

แต่พอจบมันมาแล้ว  พบเจออะไรในช่วงที่เรียนอยู่หลายๆอย่งก็รู้ว่าการรับน้องมันไม่ได้วัดอะไรเลย

 

ตอนนี้ฉันเรียกได้ว่าไม่ได้แอนตี้การรับน้องนะ

แต่ฉันไม่สนับสนุนเท่านั้นเอง

 

ถึงปากจะพูดว่าทำไปเพื่อน้องแต่ลึกๆแล้วทุกคนก็รู้กันอยู่ว่าเพื่ออะไร

 

วิธีกดดันให้น้องรวมกันให้ได้เพื่อให้ได้รุ่นหรืออะไรก็แล้วแต่มันทำให้ฉันอยากอ้วก 

กดดันกันเข้าไป  อยากให้น้องรวมกัน

 

แต่สุดท้ายแล้วมันก็ทำให้น้องเกลียดกันเอง

 

คนนี้ไม่ยอมมาเพราะแอนตี้การรับน้อง

คนนี้มาแล้วไม่ช่วยเพื่อน  เพราะโดนบังคับมาและไม่ได้สมัครใจทำกิจกรรมตั้งแต่ต้น 

 

สุดท้ายแล้วไม่ว่าจะไม่อยากมาด้วยเหตุผลอะไรก็เป็นเรื่องส่วนตัว

 

ถึงมันจะฟังไม่ขึ้นแล้วไงล่ะ

 

คุณไม่ควรจะไปถามเหตุผลตั้งแต่แรกแล้วล่ะ

 

สำหรับฉันคำว่าไม่อยากมาเป็นเรื่องฟังขึ้นนะ

ไม่มีเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นทั้งนั้นถ้าเขาบอกออกมาจากใจจริง

 

ฉันไม่เห็นด้วยกับการที่จะเกลียดใครคนหนึ่งเพียงเพราะคนคนนั้นไม่มาร่วมกิจกรรม

 

คนเรามีสิทธิ์ที่จะคิดต่าง

 

แต่อย่างที่รู้กันว่าการรับน้องมันฝังรากลึกลงไปในสังคมมหาลัยไทยแล้วล่ะ

ถึงจะพูดให้มันดูดียังไงแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่ามันก็คือการแสดงอำนาจของรุ่นพี่อย่างนึงภายใต้ข้ออ้างต่างๆนานา

 

อะไรที่ดีเก็บไว้

อะไรที่แย่เอาออกไปเสีย

 

ถามฉันว่าห้องเชียร์เป็นเรื่องจำเป็นไหม 

ว๊ากเกอร์สำคัญหรือเปล่า 

 

ฉันว่าการร้องเพลงมหาลัย  เพลงคณะได้เป็นเรื่องดี

แต่ฉันไม่เห็นด้วยกับการกดดันในห้องเชียร์

 

ห้องเชียร์ทำให้น้องเกลียดกัน

แล้วก็ทำให้พี่เกลียดกัน

 

อย่างที่บอกแหละ

รับน้องไม่ได้แค่ทำให้น้องทะเลากันเองเกลียดกันเองหรอก

รับน้องก็ทำให้พี่ที่จัดงานเกลียดกันเองเหมือนกัน

 

พี่ที่ทำผ่านการโดนรับมาแล้ว

มีทั้งคนที่ชอบแล้วก็ไม่ชอบ

 

คนที่ต้องการส่งต่อประเพณีให้น้องไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่มักจะขัดใจเวลาคนที่ไม่เห็นด้วยค้านขึ้นมาเสมอ

 

เพื่อนของฉันเคยกล่าวหาว่าฉันเอาเปรียบน้อง

บอกว่าฉันได้รับอะไรที่ดีมาจากพี่แต่ไม่ยอมส่งต่อให้น้อง 

 

การตัดสินว่าอะไรดีก็เป็นการตัดสินใจของแต่ละคนเท่านั้น

คนอื่นว่าดีฉันว่าไม่ดี  ฉันว่าดีคนอื่นไม่ชอบ

นานาจิตตัง

 

ไม่ว่าใครก็ตามไม่มีสิทธิ์ไปชี้นิ้วใส่หน้าคนอื่นว่าถูกหรือผิดทั้งนั้น 

 

ฉันไม่เห็นความสำคัญของมันเพราะฉันรู้ดีว่ามันไม่ได้วัดว่าเฟกหรือไม่

 

คนที่มารับน้อง  ท่องว่ารักเพื่อนแต่เฟกก็มีถมเถ

รับน้องมันแค่โอกาสหนึ่งที่จะสร้างภาพเท่านั้นเอง 

 

เพื่อนของฉันไม่มารับน้องแต่ตอนนี้ัหลายคนสนิทใจะอยู่กับมันมากกว่าพวกรับน้องด้วยซ้ำ

 

เพื่อนไม่มาก็เกลียดเพื่อน

แม่งแย่ว่ะ

เห็นแก่ตัวชะมัด  ใครก็ไม่อยากมาทั้งนั้นแหละ

ทำไมทำเพื่อรุ่นไม่ได้

 

สารพัดคำพูดที่เอามาต่อว่าเพื่อให้มา

 

เหตุผลอะไรก็ตามก็ฟังไม่ขึ้นทั้งนั้นในเมื่อเขาต้องการแค่ให้คุณมาเฉยๆ

 

แปลกดีเหมือนกัน 

ต้องการแค่ให้มาเพื่อแสดงให้น้องเห็นว่าพี่เสียเวลามาจัดกิจกรรมให้ 

 

สร้างภาพชะมัด 

 

หลายคนที่จัดรับน้องสำคัญตัวเองผิดคิดว่าตัวเป็นคนสำคัญ

อะไรก็ตามต้องผ่านการเห็นชอบของตัวเองก่อน

 

เข้าใจอยู่ว่าอยากให้งานออกมาดี

แต่บางทีก็ทนไม่ได้เหมือนกัน 

 

บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าที่ก่นด่าคนไม่มเพื่อให้สำนึกเพื่อล้างสมองเนี่ย

เป็นการสร้างภาพให้ตัวเองดูเป็นคนเสียสละด้วยหรือเปล่า

แต่ยังไงฉันก็ไม่ชอบอยู่ดี 

 

น่าเบื่อ

 

พูดไปพูดมาเรื่องเลยยาว

กะว่าที่นี่จะให้มีแต่เรื่องเบาๆเท่านั้นเชียว 

 

ก็สู้ต่อไปกับการลดน้ำหนัก

 

สู้ๆ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เทคโอเวอร์บล๊อกนี้ต่อมาจากเพื่อนค่ะ

เพราะเห็นว่าทิ้งไว้เฉยๆไม่ได้ทำอะไร

 

เดิมทีลูกกวาดเอาบล๊อกนี้เป็นที่ระบายเรื่องในใจ

เรื่องพี่ณัฐบ้าง เรื่องเพื่อนบ้าง

 

แต่ตอนนี้ลูกกวาดกับพี่ณัฐก็คืนดีกันเรียบร้อย

แถมคุณเธอก็เกิดเบื่อโลกออนไลน์ขึ้นมาเสียดื้อๆ

 

บล๊อกนี้เลยทิ้งร้างอยู่นานเลยทีเดียว

เราเลยเอามาใช้เสียเลย

 

อันที่จริงเราเองก็มีบล๊อกอยู่ที่นี่หลายบล๊อกแล้ว ครั้งแรกกว่าจะสมัครเพิ่ม

แต่เอาเข้าจริงมันใช้ชื่อเมลล์ซ้ำเดิมไม่ได้

จะทำเมลล์ใหม่ขึ้นมาเลยก็กระไรอยู่

 

เอาของเก่าเพื่อนมาใช้เลยดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่ดีค่ะ

 

ตอนนี้เราอายุ 20 กำลังเรียนปีสามค่ะ

วันๆก็ดูเหมือนไม่ต้องทำอะไรมาก

 

แค่เดินทางไปเรียน กลับมาทำการบ้าน แล้วก็นอน

บ้านเราอยู่ใกล้มหาลัย เดินทางสะดวกสบาย

เรียนสายเลิกเย็น กลับมาก็หมดแรง กินข้าว อาบน้ำ ทำการบ้านนอน

ตื่นสายอีกต่างหาก แถมยังชอบกินขนม

น้ำหนักก็เลยพุ่งพรวดอย่างไม่มีวี่แววว่าจะหยุด

 

อันที่จริงเราเองเป็นคนไม่แน่ไม่นอนค่ะ

บทจะไม่กินก็ไม่กินเลย

บทจะกินก็กินไม่หยุด

 

แถมยิ่งอ่านหนังสือ ทำการบ้านเครียดๆก็ยิ่งกิน

เดินไปมาระหว่างตู้เย็นกับห้องนอนตลอดเลย

 

แย่ที่สุด

 

บางทีเวลาทำกิจกรรมอะไรก็แอบสงสารตัวเองอยู่เหมือนกันค่ะ

เดี๋ยวๆก็เหนื่อยอีกแล้ว ทำตัวชักช้าอยู่ตลอด

 

เวลาไปเดินเล่น เพื่อนๆแวะซื้อเสื้อผ้ากัน เราก็จะได้แค่มองห่างๆเพราะไม่มีไซส์

 

จะแต่งตัวอะไรยังไงก็จะไม่มั่นใจตัวเองเลย

บางทีมีกิจกรรมที่ต้องใส่เสื้อบังคับ เราก็จะเริ่มกังวลละ

 

จะมีเสื้อไซส์เรามั้ย ใส่แล้วจะล้นหรือเปล่าหว่า

ยิ่งเราเป็นคนที่มีหน้าอกกับก้นอยู่พอตัวตั้งแต่ตอนยังผอมๆ

ตอนนี้เลยยิ่งไปกันใหญ่ กลุ้มใจสุดๆค่ะ

 

เลยคิดว่าจะลดน้ำหนักเสียที

 

เราเองเคยใช้มาหลายสูตร ทั้งซุปผักเอย งดแป้งเอย

พอกลับมากินตามปกติ(แต่ไม่เท่าเดิม)ก็ขึ้นมายิ่งกว่าเดิมเสียอีก

 

ยิ่งสูตรไหนที่ห้ามกินเนื้อหลายๆวัน พอวันที่กินได้ แค่เห็นแค่ได้กลิ่นเราก็ต้องวิ่งไปอ้วก

มันคาวมากๆค่ะ

 

แถมบางทีแอบวูบๆไปก็หลายทีอยู่ บางทีแค่จะลุกจากเก้าอี้ยังต้องค่อยๆลุกเลย เพราะหน้ามืด

 

อันตรายสุดๆค่ะ

 

เราเริ่มลดน้ำหนักตอนปิดเทอมค่ะ แต่พอไปเที่ยวญี่ปุ่นก็ต้องยอมให้ซัก 10 วัน

เลยเด้งขึ้นมาอีก 2 กิโล จากที่ลดไปแล้ว เหอๆ

 

พอเปิดเทอมเหมือนจะยิ่งลดยาก เพราะเทอมนี้เราต้องอยู่มหาลัยตั้งแต่เช้าจนค่ำๆ

เท่ากับกินข้าวนอกบ้านมันทุกมื้อ

 

ยิ่งยากใหญ่เลยค่ะ

 

แต่ยังไงก็จะพยายามล่ะนะ

 

ตอนนี้แอบคิดในใจว่าวันไหนที่ไม่มีเรียนเช้า หรือไม่มีเรียนทั้งวันก็จะไปว่ายน้ำค่ะ

อันที่จริงอยากกลับไปเล่นเทนนิสด้วย แต่ไม่มีคนยอมเล่นด้วย

 

ที่บ้านเรามีคนเล่นได้อยู่แค่เรากับพ่อค่ะ แต่ตอนนี้พ่อก็เข่าไม่ค่อยดีแล้ว

เพื่อนเราก็ไม่มีใครยอมเล่นเพราะกลัวแขนใหญ่ - - "

 

ตอนเด็กๆเราเคยเกือบจะได้เป็นนักกีฬาแล้ว

ทั้งว่ายน้ำแล้วก็เทนนิส อาจจะเพราะเรียนว่ายน้ำตั้งแต่อนุบาลเลยไปได้เร็วมาก ส่วนเทนนิสนั่นมีแรงบันดาลใจค่ะ

แต่ตอนนั้นมีปัญหาเรื่องทะเบียนบ้านก็เลยอดไป

จากนั้นไม่นานเราก็ห่างหายกีฬาไปเลยค่ะ นอกจากคาบพละที่โณงเรียนแล้วก็ไม่ได้ยุ่งกับกีฬาอีกเลย

เลยเป็นสาเหตุที่ทำให้เราอ้วน แหะๆ

ที่แย่กว่านั้นคือพอหยุดเล่นกีฬาไปเราก็ไม่สูงเพิ่มอีกเลยค่ะ หยุดอยู่ที่ 1.50 มาตลอด

 

เล่ามาซะยาวเชียว

ขอแปะน้ำหนักก่อนค่ะ

 

น้ำหนักตั้งต้น 73.5 กิโลกรัม

เทียบกันกับส่วนสูงของเราแล้ว ถือว่าเยอะมากค่ะ ปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว ฮือ

น้ำหนักตอนนี้ 70.5 กิโลกรัม

 

น้ำหนักเป้าหมายในตอนนี้ 60 กิโลกรัม

(เราจะตั้งเป้าหมายเป็นขั้นๆค่ะ จะได้ไม่กดดันตัวเองมากเกินไป

อย่างตอนนี้ตั้งไว้ที่ี่ 60 แล้วพอลดไปได้ใกล้ๆ 60 ก็จะขยับเป้าหมายไปที่ 50 อะไรประมาณนี้ค่ะ)

 

ของที่กินไปวันนี้

หมี่เหลืองผัดซีอิ้วญี่ปุ่น  ใส่ไข่กับเห็ดหูหนู  เห็ดหอม  แล้วก็ไส้กรอก+น้ำเปล่า

 

 

เอาล่ะ สู้ๆ

เป็นกำลังใจให้เราด้วยน่อเพื่อนๆ